Docufestival

3 daags docufestival AVATARS van deze wereld

Ons globale neoliberale economisch systeem brengt voor velen onder ons sociale en economische voorspoed. Toch worden wij naderhand meer en meer vertrouwd met de ‘duistere kantjes’ van dit systeem, zoals milieuverloedering, individualisering, toenemende ongelijkheid en precaire arbeidsomstandigheden.

Maar veel minder gekend zijn de soms harde sociale conflicten die elders ter wereld aan de gang zijn als gevolg van dit systeem. Gelijkaardig met de kaskraker ‘Avatar’ van James Cameron, voeren veel inheemse volkeren hun dagelijkse ‘Avataarse’ strijd. Het zijn vergeten conflicten, waar het merendeel van de wereldburgers geen kennis van heeft. De volkeren ijveren voor hun land, hun cultuur, hun levenswijze, maar voeren tegelijkertijd, al dan niet onbewust, een dagelijkse strijd voor het duurzaam voortbestaan van onze planeet.

Vaak wordt hun grondgebied binnengevallen door kolonisten, door ondernemingen die handelen in olie of hout, door mijnbouwbedrijven of door veehouders. Onder de noemer ‘ontwikkelingsprojecten’ schenden ook overheden en particuliere ondernemingen dit recht door het aanleggen van wegen, het bouwen van dammen of het creëren van natuurreservaten en wildparken op het grondgebied van deze volksstammen. Drijfveren achter zulke invasies en aanvallen zijn veelal hebzucht en racisme.

Met deze filmcyclus willen we enkele van deze conflicten kenbaar maken aan een breder publiek. Er zullen drie documentaires getoond worden, telkens ingeleid door een spreker. De vertoningen gaan door op maandag 29 november, 6 december en 13 december, telkens om 20u in het FILMPLATEAU UGENT.

Inkom 2.5 euro (studenten, werkzoekenden, gepensioneerden)/4 euro

Maandag 29  november 2010

A Place without people, Andreas Apostolidis, 2009, GR
(Nederlands/Frans ondertiteld)

Film over de Tanzaniaanse bevolking die wordt verjaagd om plaats te maken voor de westerse toeristenstromen naar het Serengeti-park. Dit heeft desastreuze gevolgen voor het lokale ecosysteem. De toeristische industrie pleegt roofbouw op de natuurlijke rijkdommen. De levensomstandigheden van lokale gemeenschappen worden met de dag slechter. Aan het woord komen de mensen die zelden de kans krijgen om hun verhaal te doen.

Jury Award, Green Film Festival 2010 (South Korea)
RTBF prijs, Festival des Libertés 2010 (België)

Maandag 6 december 2010

Duurzaam op papier, A. Lecluyse & L. Broers, 2010, BE
(Nederlands ondertiteld)

We leven in een wereld van papier. Papier komt van bomen. Om de papierhonger van het noorden te stillen worden in landen als Zuid-Afrika, Thailand en Brazilië gigantische plantages van snelgroeiende bomen aangeplant. Vaak gebeurt dit ondanks lokaal protest van de samenleving, ngo’s en inheemse gemeenschappen die met de sociale en ecologische ravage geconfronteerd worden.

Het FSC duurzaamheidslabel werd in in het leven geroepen om wanpraktijken in bossen tegen te gaan en verantwoord bosbeheer te promoten. Maar wat als blijkt dat bedrijven die in conflict zijn met landloze boeren en inheemse gemeenschappen toch dit geprezen FSC label krijgen? An-Katrien Lecluyse en Leo Broers filmden in Brazilië het verhaal van Veracel, de papierpulpfabriek dat FSC nooit had mogen certificeren.

Een onthullende documentaire over de grenzen van duurzaamheid.

Maandag 13 december 2010

Sitio 53 , Rodolfo Gárate Cisterna, 2010, Chili
(Engels ondertiteld)

Wat als er opeens beslist wordt een stuwdam te bouwen die abrupt de historische begraafplaats van al je voorouders doet overstromen? Het overkwam Maria Curriao, een vrouw van Mapuche-afkomst, in 2004. In totaal kwamen toen 700 personen 400 meter onder water begraven te liggen, na het vullen van het stuwmeer Ralco, eigendom van de Spaanse hydro-electrische multinational Endesa.

“Sitio 53” is een Chileense documentaire die het verhaal in beeld brengt van Maria Curriao. Maria voert al jaren een verbeten strijd voor het opgraven van haar voorouders en overleden familieleden, zowel bij de Chileense staat als bij de Spaanse multinational.

De inhoudelijk subtiele maar erg diepgaande documentaire legt op een pijnlijke manier de verstrengeling bloot tussen de macht van de economische elite en de Chileense staat als belangenbehartiger van deze elite, en dit ten koste van de verarmde en onmondige Mapuche-bevolking.